Wedstrijdverslag Idunn: Makkum 2014

“nummer 5?”

Na het goede resultaat op het Veerse Meer was dit de race om de 5e 0.9 op onze naam te zetten en zo onze 1e plaats in de 2e klasse te verstevigen.
Er is op de woensdag voor de race niet getraind, wel werd er gerekend onder het genot van een bakkie koffie (ja echt waar; Koffie!!). Nu hou ik niet van het Nederlandse rekenen…..gewoon alles winnen. Hoef je niet te rekenen…..

In ieder geval was 1 ding duidelijk, onze directe concurrenten waren niet in Makkum. Op zich wel jammer…
Maar goed, op vrijdagavond begonnen de wedstrijdzenuwen weer op spelen maar wel anders. Het gevoel was anders. Andere spanning. Als we winnen en zij roeien niet dan….verdorie Mirjam, je rekendingetje had zich genesteld. Weg er mee! Winnen. Punt.

Op zaterdagochtend op de fiets gesprongen om op tijd bij Irene te zijn. Word ik tegen gehouden door verkeersregelaars. Mocht er niet door! Bommen werden geruimd…..dat mijn “duizend bommen en granaten” geen resultaat had mag duidelijk zijn. Omfietsen…sjonge..gaat weer lekker. Irene gebeld: moet omfietsen, kom later. Snel schakelen van Irene; fiets naar de chinees, haal je daar op. Zo gezegd. Fiets tegen het hek, in de bus en gaan!
Bij Karlijn aangekomen zien we een behoorlijk verdwaasd kijkende José op de fiets zitten. Zij wist echt ff niet meer waar ze moest zijn…..hup, fiets over het hek bij Karlijn en ook José in de bus gemikt samen met Karlijn. Dit trouwens thermoskan nr 4 van dit seizoen mee had?

Sloep bij Ron achter de bus geknoopt en intussen was Tristan er ook om de Schonenvaarder te halen. Ook daar verwarring wie waar heen zou komen. Wat is dat toch zo af en toe? Uiteindelijk alle roeiers in de bus geladen en op naar Makkum! Gebabbel zat in de bus maar voor mijn gevoel toch anders. Toch druk ivm de eventuele 5e 0.9? Of overmoed omdat de concurrentie er niet is? Wist het niet…

Onderweg de gebruikelijke koffie. Terwijl ik met Karlijn sta de praten over wedstrijden organiseren (en dan weet je dus dat Karlijn dat kan en ik niet) komt Hel voorbij. Mhh, dat is de eerste en laatste keer dat ze ons inhalen vandaag. Bus weer in en gaan. Even later halen we Hel weer in. Blijkbaar hun koffiepauze.

Bij aankomst in Makkum een Fries welkom. Sloep in het water en wachten op sleep. Intussen komt Hel ook aan het hun sloep is nr 3 in de sleep. Plekje gezocht naast de Beluga. Zie ik in hun sloep een GPS waar je u tegen zegt en een even groot kompas. Zo dan. Even een blik op het kompasje dat Irene mee had. Werkt ook! Dus.
Bij het inschrijven even een dingetje betreffende een betaling. Blijkbaar door Tristan opgelost, waarvoor dank. Alleen pré wedstrijdstress is genoeg thank you very much. Even inroeien en daarna mooi plekje gevonden om op de start te wachten.

We gingen weg met ‘t Anckertje, H8 sloep. Vorig jaar liepen ze op ons in. Wat zou dat ons opleveren nu? De start was daar en weg was Idunn. 11.7 km/h en gelijk op met de heren. Langzaam maar zeker liepen we uit maar de gemiddelde snelheid zakte mij al wat te veel. Dus de verbale zweep moest er al over vond ik. Jagen meiden! Doel is duidelijk! 0.9

Net buitengaats liepen we al in op de eerste sloepen en voor de boei bij de dijk hadden we er al een paar te pakken. Boei gerond en op jacht naar de Mare Australis. Even later waren ook zij voer voor de Groene Vlek. Sloep na sloep werd ingehaald en toch de lager dan normaal gemiddelde snelheid. Even (echt waar) buiten boord gekeken of er wat aan de sloep hing…niets…Hup, die zweep er maar weer over……(sorry dames).

Bij de verste boei nog twee 6 riemers over om in te halen. Doorjagen en ook die waren gepakt. Idunn lag vooraan maar er kwam een Harlinger damessloep aan. Mooi, knokken meiden. Die komen er niet voorbij. Idunn kraakte in alle voegen maar denderde door zo goed als kon. Helaas waren we er bij net voor de laatste boei bij de haven. Intussen kwam de Beluga ook weer opzetten. En die mocht er zeker niet voorbij!. En ineens zie ik ook zo`n formule 1 sloep aan komen zetten…laat maar gaan. De Beluga, die blijven we voor.

En dat is gelukt, als 3e sloep kwamen we over de finish. Even bijkomen en napraten. Komt José ineens met de Quo Vadis aanzetten… was die niet heel snel achter ons binnen gekomen…..verdorie, het zal toch niet zo zijn dat een sloep die we al eerder ruim verslagen hebben ons nu de 0.9 door de neus boren. Niemand had echt opgelet hoeveel tijd er tussen zat maar het zaadje dat onrust heet was gezaaid….

Samen met Hel naar de kraan en daar aangekomen stond Irene al klaar met de trailer….dat ze daardoor een Friese dame op haar eigen manier kennis had laten maken met Irene is een pikant detail….en zoals gewoonlijk bij Idunn…het blijft bij Idunn ;-)

Sloep op de trailer en nog even terug naar de tent. Ik zag de damessloep uit Harlingen en heb de stuur even bedankt voor de strijd. En dat was wederzijds blijkbaar. Mooie sport is het toch!

Gelukkig werd Idunn door Hel gepord om naar de bus te gaan. Iets met kraan en bus op tijd terug. Dat de terugweg anders was door de nog niet bekend zijnde uitlag mag duidelijk zijn. Maar ook nu weer, never a dull moment with Idunn. Plaspauzes bij een tankstation met technische problemen is…tja…wat eigenlijk? Vlak bij Olst werd door Nicole de uitslag door gebeld; 1e!! Gebrul door de bus!! Zelfs twee bekers, ook een voor de kuikenklasse. Die was al voor ons voor de wedstrijd als enigste kuiken zijnde. En ook voor Hel zo`n beker, ook zij waren de enigste kuikensloep…what ever. De kraan stond in de jachthaven en “onze” kraanmachinist wist het weer snel te klaren. Bus als een idioot terug gebracht (3 minuten voor 7) en daarna naar huis. Mooi weest…

Dat een aantal meiden nog even gingen vieren in de Heks was ze gegund. Ik had ze behoorlijk opgejaagd zonder enig positief geluid deze keer. Sorry meiden, ik weet donders goed dat jullie ALTIJD volle bak geven in een race.

Op naar MPM en het podium!
Willem
maar wel 5x 0.9 op een rij……