IJsselregatta 2016

baldr-ijsselregattaZo, team Baldr dus wederom oppermachtig tijdens de IJsselregatta dit jaar in het sloepenklassement! Natuurlijk was dit vorig jaar ook al het geval maar toen deden we wel als enigste sloep mee. (wat natuurlijk niet iedereen hoefde te weten ;) ). Dit jaar zou echter team Týr ook meedoen en dat was toch wel even een “dingetje” zullen we maar zeggen. De schrijver dezes staat daar wel eens aan het roer en Týr op dreef, nou ja dat is op zijn minst geen makkelijke concurrent. Menig Baldriaan heeft er ook nachten van wakker gelegen en of er van hun te winnen viel stond zeker niet vast. Maar ja, ondanks onze bourgondische levensstijl (de BBQ resten van vrijdag waren nog maar nauwelijks verteerd) waren we natuurlijk wel van plan onze huid zo duur mogelijk te verkopen. Ook Týr was kennelijk niet zeker van de zaak want aan de start zagen we dat er respectievelijk : een topper van Thor, een Aegir talent, een Helleriaan, en zelfs bijna een bijna Nederlands kampioen van Freya meeroeiden. Na wat pesterijtjes voor de start over en weer en wat wachten op vrachtschepen die wel/niet de haven of sluis uit kwamen konden we dan eindelijk los. Gelukkig startten we iets eerder dan Týr dus hadden we goed zicht op de vijand, eehhh, concurrent natuurlijk. We zagen dat Jan Adel Wolf toch nog net voor de start wakker was geworden uit zijn middagdutje dat was natuurlijk jammer voor ons maar goed eerst maar eens flink roeien. Dat ging nog niet zo slecht, ook onze inleenroeier de dit jaar startende Raymond Dral deed kennelijk lekker mee en we liepen zelfs een beetje uit op Týr. Tsja, en dan kom je natuurlijk in de winning mood nauwelijks tijd voor drinken en gaan met die banaan! Stug doorroeien dus en bij het naderen van Gorssel en Deventer kwam er ook nog de aanmoedigingen van supporters bij dat hielp ook goed. Vooral net voor Deventer daar stond Loes, de partner van Fred met wat honden. Nou hebben die honden de afgelopen weken gigantische bekers gewonnen in België. ( iets met wereldkampioen of zo) dus Fred dacht wat mijn honden kunnen kan ik ook, dus die ging helemaal los. De rest hoefde eigenlijk niet zo veel meer te doen en bij de finish bleken we een toch wel riante voorsprong te hebben opgebouwd. Gauw de haven in en naar de (bier)tent. Daar werd het natuurlijk gauw gezellig en werd de strijdbijl met Týr gauw begraven zodat we lekker gezamenlijk met enkele Tyrianen konden afbieren. Na wat rekenwerk kwam de uitslag en mochten we ons melden bij de wethouder: “O hallo,” zei ze. “Weer eerste geworden?” Ik zei: “Ja. Tot volgend jaar maar weer ;) .” Een mooie medaille rijker togen we weer huiswaarts. Maar kijken wat het volgend jaar wordt, respect voor Týr die de uitdaging aangegaan is. Voorlopig ben ik een paar dagen TOB ( Trots Op Baldr ).

Hans Doornebos